Ορφικός Ύμνος Σελήνης

Εἰς Σελήνην

θυμίαμα ἀρώματα 

Κλῦθι, θεὰ βασίλεια, φαεσφόρε, δῖα Σελήνη, 

ταυρόκερως Μήνη, νυκτιδρόμε, ἠεροφοῖτι, 

ἐννυχίη, δαιδοῦχε, κόρη, εὐάστερε, Μήνη, 

αὐξομένη καὶ λειπομένη, θῆλύς τε καὶ ἄρσην, 

αὐγήτειρα, φίλιππε, χρόνου μῆτερ, φερέκαρπε, 

ἠλεκτρίς, βαρύθυμε, καταυγάστειρα, λοχείη, 

πανδερκής, φιλάγρυπνε, καλοῖς ἄστροισι βρύουσα, 

ἡσυχίῃ χαίρουσα καὶ εὐφρόνῃ ὀλβιομοίρῳ, 

λαμπετίη, χαριδῶτι, τελεσφόρε, νυκτὸς ἄγαλμα, 

ἀστράρχη, τανύπεπλ', ἑλικοδρόμε, πάνσοφε κούρη, 

ἐλθέ, μάκαιρ', εὔφρων, εὐάστερε, φέγγεϊ τρισσῷ 

λαμπομένη, σῴζουσα νέους ἱκέτας σέο κούρη. 

Μετάφραση 

Άκουσε με, θεά βασίλισσα πού φέρεις το φως, σεβαστή σελήνη Μήνη.
πού έχεις κέρατα ταύρου, και τρέχεις την νύκτα και περιπλανάσαι εις τον αέρα. 
Νυκτερινή, πού έχεις δάδα, κόρη πού είσαι ένας λαμπρός αστέρας, 
ή Μήνη πού μεγαλώνεις και λιγοστεύεις, θηλυκή και αρσενική 
πού φωτίζεις και αγαπάς τους ίππους, μητέρα του χρόνου, 
πού φέρεις καρπούς (πού βοηθείς την παραγωγή)· πού είσαι λαμπερή, 
κατηφής, πού καταυγάζεις και επιβλέπεις τους τοκετούς 
βλέπεις τα πάντα, σου αρέσει να είσαι άγρυπνος, που σε συνοδεύουν ωραία αστέρια, 
και χαίρεσαι στην ησυχία και στην νύχτα την καλότυχη 
είσαι λαμπρά και παρέχεις χαρά και φέρεις εις πέρας (τα έργα) και είσαι το καμάρι της νύχτας. 
Είσαι ή βασίλισσα των άστρων, πού φορείς μακρό πέπλο και τρέχεις κυκλοτερώς 
ώ κύρη. πού είσαι γεμάτη από σοφία και ένα λαμπρό άστρο 
έλα μακαριά, με χαρά, λάμπουσα με τοδικό σου φέγγος, 
και σώσε, ώ κόρη, τους νέους ίκέτας σου.

Ὀρφικὸς Ὕμνος Ἀθηνᾶς

René-Antoine Houasse - Minerva

θυμίαμα ἀρώματα 

Παλλὰς μουνογενής, μεγάλου Διὸς ἔκγονε σεμνή, 

δῖα μάκαιρα θεά, πολεμοκλόνος, ὀβριμόθυμε, 

[ἄρρητ', εὐρήτη, μεγαλώνυμος, ἀντροδίαιτε· 

ἣ τε διαΐσσεις ὑψαύχενας ἀκρωρείας, 

ἠδ' ὄρεα σκιόεντα, νάπῃσί τε σὴν φρένα τέρπεις]. 

ὁπλοχαρής, οἰστροῦσα βροτῶν ψυχὰς μανίῃσιν· 

γυμνάζουσα κόρη, φρικώδη θυμὸν ἔχουσα. 

Γοργοφόνος, φυγόλεκτρε, τεχνῶν μῆτερ πολύολβε. 

ὁρμάστειρα, φίλοιστρε κακοῖς, ἀγαθοῖς δὲ φρόνησις 

ἄρσην μὲν καὶ θῆλυς ἔφυς, πολεμήτοκε μῆτι. 

αἰολόμορφε, δράκαινα, φιλένθεος, ἀγλαότιμε· 

Φλεγραίων ὀλέτειρα Γιγάντων, ἱππελάτειρα. 

Τριτογένεια, λύτειρα κακῶν, νικηφόρε δαῖμον, 

γλαυκώφ', εὑρεσίτεχνε, πολυλλίστη βασίλεια 

ἤματα καὶ νύκτας αἰεὶ νεάτῃσιν ἐν ὥραις, 

κλῦθί μευ εὐχομένου, δὸς δ' εἰρήνην πολύολβον, 

καὶ κόρην ἠδ' ὑγίειαν ἐπ' εὐόλβοισιν ἐν ὥραις. 

B. Spranger - Minerva triumphs over Ignorance

Μετάφραση 

 Ώ Παλλάδα μονογενής, πού είσαι το σεμνό τέκνον του μεγάλου Διός, 

σεβαστή μακαριά θεά, πού διεγείρεις τον θόρυβο του πολέμου, 

κρατερόκαρδε. 

Σύ αγαπάς τα όπλα οιστρηλατείς (ξεσηκώνεις) τις ψυχές των ανθρώπων με μανίες 

είσαι ή κόρη πού γυμνάζεις (ασκείς) καί έχεις φρικτήν οργήν 

(διότι τρομάζουν με την Οργή σου). 

Εσύ εφόνευσες την Γοργόνα, αποφεύγεις το συζυγικό κρεβάτι, 

αλλά είσαι ή πολυευτυχισμένη μητέρα των τεχνών. 

Εσύ παρέχεις παρορμήσεις, αγαπάς να ξεσηκώνης οίστρον (μανίαν) εις τους κακούς, 

εις τους ανθρώπους όμως είσαι ή φρόνησις (ή φρονιμάδα) 

εγεννήθης εκ φύσεως αρσενική καί θηλυκή, 

εσύ γεννάς τους πολέμους, αλλά είσαι και ή σύνεσις. 

Ποικιλόμορφε, πού βλέπεις με οξύτητα, ενθουσιαστική, 

πού έχεις λαμπράν τιμήν εσύ εξωλόθρευσες τους Φλεγραίους γίγαντας, 

εσύ οδηγείς τους ίππους. 

Είσαι ή Τριτογένεια μας απαλλάσσεις από τα κακά, 

είσαι ή θεά. πού μας φέρεις την νίκην ή γαλανομάτα, 

ή εφευρίσκουσα τέχνας, ή βασίλισσα πού δέχεται πολλές ικεσίες 

ήμερα καί νύχτα πάντοτε στις τελευταίες ώρες άκουσε τις ευχές μου 

καί δόσε μας είρήνην, πού παρέχει πολλήν εύτυχίαν, 

καί ικανοποίησιν καί υγείαν μ’ ευτυχισμένες ώρες.

Ὕμνος τῶν Αἰώνων

Μητέρα μας πολύπαθη, ὦ ἀθάνατη, 

δὲν εἶναι μόνο σου στολίδι οἱ Παρθενῶνες· 

τοῦ συντριμμοῦ σου τὰ σπαθιὰ στὰ κάμανε 

φυλαχτὰ καὶ στεφάνια σου οἱ αἰῶνες. 

Καὶ οἱ πέτρες ποὺ τὶς ἔστησε στὸ χῶμα σου 

τὸ νικηφόρο χέρι τοῦ Ῥωμαίου, 

κ᾿ ἡ σταυροθόλωτη ἐκκλησιὰ ἀπὸ τὸ Βυζάντιο, 

στὸν τόπο τοῦ πολύστυλου ναοῦ τοῦ ἀρχαίου, 

Κι αὐτὸ τὸ κάστρο ποὺ μουγγρίζει μέσα του 

τῆς Βενετιᾶς ἀκόμη τὸ λιοντάρι,

 κι ὁ μιναρὲς ποὺ στέκει, τῆς ὁλόμαυρης 

καὶ τῆς πικρότατης σκλαβιᾶς ἀπομεινάρι, 

Καὶ τοῦ Σλάβου τὸ διάβα ἀντιλαλούμενο 

στ᾿ ὄνομα ποὺ μᾶς ἔρχεται στὸ στόμα -

μὲ τὸ γάλα τῆς μάννας ποὺ βυζάξαμε- 

σὰν ξένη ἀνθοβολιὰ στὸ ντόπιο χῶμα, 

Ὅλα ἕνα νύφης φόρεμα σοῦ ὑφαίνουνε, 

σοῦ πρέπουνε, ὦ βασίλισσα, σὰ στέμμα, 

στὴν ὀμορφάδα σου ὀμορφιὰ ἀπιθώσανε 

κ᾿ εἶναι σὰ σπλάχνα ἀπ᾿ τὸ δικό σου τὸ αἷμα. 

Ὦ τίμια φυλαχτά, στολίδια ἀταίριαστα, 

ὦ διαβατάρικα, ἀπὸ σᾶς πλάθετ᾿ αἰώνια, 

κόσμος ἀπὸ παλιὰ κοσμοσυντρίμματα, 

ἡ νέα τρανὴ Πατρίδα ἡ παναρμόνια!

Κωστής Παλαμάς 

Ακούστε το ηχητικό απόσπασμα εδώ

(διαβάζει ο Κωστής Παλαμάς)

Κωστὴς Παλαμᾶς (1859-1943) -

ὁ διαχρονικὸς & ἐπίκαιρος στοχαστής!!! 

Ὁ Κωστὴς Παλαμᾶς εἶναι ὁ νεότερος ἐθνικὸς ποιητής μας καὶ μία ἀπὸ τὶς κορυφαῖες πνευματικὲς φυσιογνωμίες τοῦ νεότερου ἑλληνισμοῦ, στὸν ὁποῖο ὀφείλουμε τὴν θεμελίωση τῆς νέας λογοτεχνίας μας. 

Γεννήθηκε, σαν σήμερα, στὴν Πάτρα στὶς 13 Ἰανουαρίου τοῦ 1859, ἡ καταγωγή του ὅμως ἦταν ἀπὸ τὸ Μεσολόγγι. Ἡ ποίηση τοῦ Παλαμᾶ εἶναι ἕνας ὠκεανός, ὅπου συναντιοῦνται τὸ ἐπικὸ καὶ τὸ λυρικό, τὸ δραματικὸ καὶ τὸ φιλοσοφικό. Δοκίμασε ὅλους τοὺς ρυθμοὺς καὶ τὰ μέτρα, ὅλες τὶς ἐμπνεύσεις καὶ τραγούδησε τὸ αἰώνιο καὶ τὸ πρόσκαιρο, τὸ μεγάλο καὶ τὸ μικρό, τὸ προσωπικὸ καὶ τὸ ἀντικειμενικό. 

Τρυφερὸς καὶ λεπτός, ζωγραφικὸς καὶ αἰσθηματικὸς στὰ λυρικά του ποιήματα, ξέρει, ὅμως, κυρίως νὰ γίνεται μεγαλόπνευστος καὶ προφητικὸς μὲ τὰ μεγάλα ποιητικά του συνθέματα. Μέσα σ᾿ αὐτὰ περνάει ἡ δόξα καὶ ἡ τέφρα, ἡ αἴγλη καὶ τὰ ἐρείπια, ἡ μοίρα καὶ τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδας, τῆς αἰώνιας Ἑλλάδας ἀρχαίας - βυζαντινῆς - τουρκοκρατούμενης - ἐπαναστατημένης, ἐλευθερωμένης. 

Τέτοιος ὑπῆρξε ὁ Παλαμᾶς, ἕνας ἀληθινὸς Τιτάνας τῶν ἑλληνικῶν γραμμάτων, ποὺ ἡ μορφή του θὰ φαντάζει πάντοτε ἀνάμεσα στὶς φωτεινότερες, μέσα στὸ πνευματικὸ Πάνθεο τῶν νεοτέρων χρόνων.

Ὀρφικὸς Ὕμνος Ὑγείας

Hygeia, Goddess of Health - Peter Paul Rubens

θυμίαμα μάνναν 

Ἱμερόεσσ', ἐρατή, πολυθάλμιε, παμβασίλεια, 

κλῦθι, μάκαιρ' Ὑγίεια, φερόλβιε, μῆτερ ἁπάντων 

ἐκ σέο γὰρ νοῦσοι μὲν ἀποφθινύθουσι βροτοῖσι, 

πᾶς δὲ δόμος θάλλει πολυγηθὴς εἵνεκα σεῖο, 

καὶ τέχναι βρίθουσιἦ ποθεῖ δέ σε κόσμος, ἄνασσα, 

μοῦνος δὲ στυγέει σ' Ἀίδης ψυχοφθόρος αἰεί, 

ἀιθαλής, εὐκταιοτάτη, θνητῶν ἀνάπαυμα 

σοῦ γὰρ ἄτερ πάντ' ἐστὶν ἀνωφελῆ ἀνθρώποισιν 

 οὔτε γὰρ ὀλβοδότης πλοῦτος γλυκερὸς θαλίηισιν, 

οὔτε γέρων πολύμοχθος ἄτερ σέο γίγνεται ἀνήρ 

πάντων γὰρ κρατέεις μούνη καὶ πᾶσιν ἀνάσσεις. 

ἀλλά, θεά, μόλε μυστιπόλοις ἐπιτάρροθος αἰεὶ 

ῥυομένη νούσων χαλεπῶν κακόποτμον ἀνίην. 

Μετάφραση 

Σύ ή περιπόθητη η αξιέραστη που ζωογονείς τα πάντα, ή βασίλισσα των πάντων,
άκουσε με ώ μακαρία Υγεία, πού φέρεις την εύτυχίαν και είσαι ή μητέρα όλων
διότι από σένα από το ένα μέρος καταστρέφονται αι ασθένειαι των ανθρώπων,
και από τα άλλο μέρος κάθε σπίτι πάλιν εξ αίτιας σου (όταν έχη υγείαν)
ανθοφορεί γεμάτο από χαρά, και αι τέχναι ακμάζουν.
Και σε ποθεί ό κόσμος, ώ βασίλισσα,
καί μόνον ο Αδης οέ μισεί ο πάντοτε θανατηφόρος.
Είσαι πάντοτε θαλερά, σε σένα περισσότερο από όλους απευθύνομεν τις ευχές μας
είσαι η ανακούφισις των ανθρώπων διότι χωρίς εσένα όλα είναι ανωφελή εις τους ανθρώπους
διότι ούτε ο Πλούτος, πού μας δίδει τα αγαθά, είναι γλυκός κατά τα συμπόσια,
ούτε ο ανήρ γίνεται γέρων, που εμόχθησε πολύ χωρίς εσένα
διότι μόνη εσύ κυριαρχείς των πάντων, και βασιλεύεις εις όλα.
Αλλά ώ θεά έλα εις τους μύστας πάντοτε βοηθός,
καί σώζε μας από την κακότυχη ανία των φοβερών ασθενειών.

Ορφικός Ύμνος Νεφελών

Θυμίαμα σμύρναν 

Ἠέριοι νεφέλαι, καρποτρόφοι, οὐρανόπλαγκτοι, 

ὁμβροτόκοι, πνοιῇσιν ἐλαυνόμεναι κατὰ κόσμον· 

βρονταῖαι, πυρόεσσαι, ἐρίβρομοι, ὑγροκέλευθοι·

ἠέρος ἐν κόλπῳ πάταγον φρικώδε' ἔχουσαι· 

πνεύμασιν ἀντίσπαστοι ἐπιδρομάδην παταγεῦσαι, 

ὑμέας νῦν λίτομαι, δροσοείμονες, εὔπνοοι αὔραις, 

πέμπειν καρποτρόφους ὄμβρους ἐπὶ μητέρα γαῖαν. 

Μετάφραση 

Αέρινες νεφέλες, πού τρέφετε τους καρπούς και περιπλανάσθε εις τον ουρανόν 

γεννήτριες των βροχών, πού οδηγείσθε ανά τον κόσμον με τις πνοές (τα φυσήματα) των ανέμων 

βροντερές, πύρινες, πού φωνάζετε δυνατά και τρέχετε στα νερά και 

δημιουργείτε εις τον κόλπον του αέρος φρικτόν κρότον και ταράσσετε τον 

ουρανόν όταν κινήσθε δρομαίως αντίθετα προς τα πνεύματα (τα 

φυσήματα των ανέμων). 

Έσάς τώρα παρακαλώ, πού έχετε την δροσιά για φόρεμα. 

και πού έρχεσθε με τις ευχάριστες τις αύρες, να στέλλετε στην 

μητέρα γη βροχές, πού τρέφουν τους καρπρoύς. 

Ορφικός Ύμνος Μνημοσύνης

 θυμίαμα λίβανον 

Μνημοσύνην καλέω, Ζηνὸς σύλλεκτρον, ἄνασσαν, 

ἣ Μούσας τέκνωσ' ἱεράς, ὁσίας, λιγυφώνους, 

ἐκτὸς ἐοῦσα κακῆς λήθης βλαψίφρονος αἰεί, 

πάντα νόον συνέχουσα βροτῶν ψυχαῖσι σύνοικον, 

εὐδύνατον κρατερὸν θνητῶν αὔξουσα λογισμόν, 

ἡδυτάτη, φιλάγρυπνος ὑπομνήσκουσά τε πάντα, 

ὧν ἂν ἕκαστος ἀεὶ στέρνοις γνώμην κατάθηται, 

οὔτι παρεκβαίνουσ', ἐπεγείρουσα φρένα πᾶσιν. 

ἀλλά, μάκαιρα θεά, μύσταις μνήμην ἐπέγειρε 

εὐιέρου τελετῆς, λήθην δ' ἀπὸ τῶν δ' ἀπόπεμπε. 

 Μετάφραση

Την Μνημοσύνην προσκαλώ, την συζυγον του Διός, την βαοίλισσαν. 

ή οποία εγέννησε τας ιεράς Μούσας, τας οσίας, τάς λιγυροφώνους (με την λιγυρή φωνή) 

πού έχει πάντοτε την μνήμην της έξω από την κακίαν ή οποία (κακία) 

βλάπτει τάς φρενας καί συγκρατεί κάθε νουν των βροτών σύνοικον 

με τας ψυχάς και αυξάνει τον δυνατόν και ισχυρόν λογισμόν των ανθρώπων 

είναι γλυκύτατη, αγαπά την αγρυπνίαν υπενθυμίζει τα πάντα 

περί των οποίων ο καθένας σχηματίζει πάντοτε γνώμιν (αποκτά μνήμην) 

ούτε παρεκτρέπεται καί διεγείρει εις όλους την σκέψιν. 

Αλλά μακαρία θεά, ξεσήκωσε (δυνάμωσε) την μνήμην εις τους μύστας 

της ιεράς ταύτης τελετουργίας, και απόδιωξε από αυτούς την λησμοσύνη.

Ορφικός Ύμνος Έρωτος

θυμίαμα ἀρώματα 

Κικλήσκω μέγαν, ἁγνόν, ἐράσμιον, ἡδὺν Ἔρωτα, 

τοξαλκῆ, πτερόεντα, πυρίδρομον, εὔδρομον ὁρμῇ, 

συμπαίζοντα θεοῖς ἠδὲ θνητοῖς ἀνθρώποις, 

εὐπάλαμον, διφυῆ, πάντων κληῖδας ἔχοντα, 

αἰθέρος οὐρανίου, πόντου, χθονός, ἠδ' ὅσα θνητοῖς 

πνεύματα παντογένεθλα θεὰ βόσκει χλοόκαρπος, 

ἠδ' ὅσα Τάρταρος εὐρὺς ἔχει πόντος θ' ἁλίδουπος 

μοῦνος γὰρ τούτων πάντων οἴηκα κρατύνεις. 

ἀλλά, μάκαρ, καθαραῖς γνώμαις μύσταισι συνέρχου, 

φαύλους δ' ἐκτοπίους θ' ὁρμὰς ἀπὸ τῶνδ' ἀπόπεμπε. 

Μετάφραση

Επικαλούμαι τον μεγάλον, τον αγνόν τον περιπόθητον, τον γλυκύν Έρωτα, 

τον ισχυρόν τοξότην τον πτερωτόν πού φλογίζει με δύναμιν τους 

ανθρώπους, τον ταχύν και ορμητικόν που παίζει μαζί με τους θεούς και 

με τους θνητούς ανθρώπους τον έξυπνον τον εφευρετικόν με τάς δύο 

φύσεις, πού κρατεί τα κλειδιά των πάντων, τα κλειδιά του επουρανίου 

αιθέρος, της θαλάσσης και της γης και όσα πνεύματα, πού γεννούν τα 

πάντα εις τους ανθρώπους, τρέφει ή θεά, παράγουσα χλωρούς καρπούς 

και όσα έχει ο ευρύς Τάρταρος και η θορυβώδης θάλασσα διότι μόνον εσύ 

κρατείς το πηδάλιον (είσαι, κυρίαρχος) όλων αυτών. Αλλά ώ μακάριε, με 

καθαρές διαθέσεις έλα μαζί με τους μύστας και απομάκρυνε από αυτούς 

τις φαύλες και παράδοξες ορμές. 

Ορφικός Ύμνος Φύσεως

θυμίαμα ἀρώματα 

Ὦ Φύσι, παμμήτειρα θεά, πολυμήχανε μῆτερ, 

οὐρανίη, πρέσβειρα, πολύκτιτε δαῖμον, ἄνασσα,

πανδαμάτωρ, ἀδάμαστε, κυβερνήτειρα, παναυγής, 

παντοκράτειρα, τετιμεν' ἀεὶ, πανυπέρτατε δαῖμον, 

ἄφθιτε, πρωτογένεια, παλαίφατε, κυδιάνειρα, 

ἐννυχίη, πολύπειρε, σελασφόρε, δεινοκαθέκτε, 

ἄψοφον ἀστραγάλοισι ποδῶν ἴχνος εἱλίσσουσα, 

ἁγνή, κοσμήτειρα θεῶν ἀτελής τε τελευτή, 

κοινὴ μὲν πάντεσσιν, ἀκοινώνητε δὲ μούνη, 

αὐτοπάτωρ, ἀπάτωρ, ἄρσην, πολύμητι, μεγίστη, 

εὐάνθής, πλοκίη, φιλίη, πολύμικτε, δαῆμον, 

ἡγεμόνη, κράντειρα, φερέσβιε, παντρόφε κούρη, 

αὐτάρκεια, Δίκη, Χαρίτων πολυώνυμε πειθώ, 

αἰθερίη, χθονίη καὶ εἰναλίη μεδέουσα, 

πικρὰ μέν φαύλοισι, γλυκεῖα δὲ πειθομένοισιν, 

πάνσοφε, πανδώτειρα, κομίστρια, παμβασίλεια, 

αὐξιτρόφος, πίειρα πεπαινομένων τε λύτειρα. 

πάντων μὲν σὺ πατήρ, μήτηρ, τροφὸς ἠδὲ τιθηνός, 

ὠκυλόχεια, μάκαιρα, πολύσπορος, ὡριὰς ὁρμή, 

παντοτεχνές, πλάστειρα, πολύκτιτε, πότνιε δαῖμον, 

ἀιδίη, κινησιφόρος, πολύπειρε, περίφρων, 

ἀενάῳ στροφάλιγγι θοὸν ῥύμα δινεύουσα, 

πάνρυτε, κυκλοτερής, ἀλλοτριομορφοδίαιτε, 

εὔθρονε, τιμήεσσα, μόνη τὸ κριθὲν τελέουσα, 

σκηπτούχοῦσ' ἐφύπερθε, βαρυβρεμέτειρα, κρατίστη, 

ἄτρομε, πανδαμάτειρα, πεπρωμένη, αἶσα, πυρίπνους, 

ἀίδιος ζωὴ ἠδ' ἀθανάτη τε πρόνοια, 

πάντα σὺ ἔσσι, ἄνασσα, σὺ γὰρ μούνη τάδε τεύχεις. 

ἀλλά, θεά, λίτομαί σε σὺν εὐόλβοισιν ἐν ὥραις 

εἰρήνην ὑγίειαν ἄγειν, αὔξησιν ἁπάντων.

Μετάφραση 

Ορφικός ύμνος Νίκης

Θυμίαμα μάνναν 

Εὐδύνατον καλέω Νίκην, θνητοῖσι ποθεινήν, 

ἣ μούνη λύει θνητῶν ἐναγώνιον ὁρμὴν, 

καὶ στάσιν ἀλγινόεσσαν ἐπ' ἀντιπάλοισι μάχῃσιν, 

ἐν πολέμοις κρίνουσα τροπαιούχοισιν ἐπ' ἔργοις, 

οἷς ἂν ἐφορμαίνουσα φέρῃς γλυκερώτατον εὖχος. 

πάντων γὰρ κρατέεις· πάσης δ' ἔριδος κλέος ἐσθλὸν 

Νίκῃ ἐπ' εὐδόξῳ κεῖται θαλίῃσι βρυάζον. 

ἀλλά, μάκαιρ', ἔλθοις πεποθημένῳ ὄμματι φαιδρῷ, 

αἰεὶ ἐπ' εὐδόξοις ἔργοις κλέος ἐσθλὸν ἄγουσα. 

Μετάφραση 

Την Νίκην προσκαλώ την πολυδύναμη, την περιπόθητη στους ανθρώπους, 

πού μόνο αυτή απαλλάσσει τους ανθρώπους από την αγωνιώδη όρμην 

καί από την οδυνηράν αντίθεσιν κατά τάς μάχας μεταξύ αντιπάλων, 

διότι συ αποφασίζεις στους πολέμους με τα νικηφόρα έργα, 

προς τα οποία, όταν ορμάς φέρεις γλυκύτατον καύχημα, 

διότι είσαι των πάντων κυρίαρχος·
καί εις κάθε διαμάχην εναπόκειται είς εσέ 

από εσέ εξαρτάται ή ένδοξος Νίκη το καλό αποτέλεσμα,
πού χαίρεται ό νικητής 

αλλά, ώ μακαρία, είθε να μας έλθης με περιπόθητο φαιδρό μάτι 

και να μας φέρης πάντοτε καλήν φήμην για τα ένδοξα έργα.

Ορφικός Ύμνος Νεμέσεως

Ὦ Νέμεσι, κλήιζω σε, θεά, βασίλεια μεγίστη,

πανδερκής, ἐσορῶσα βίον θνητῶν πολυφύλων

 ἀιδία, πολύσεμνε, μόνη χαίρουσα δικαίοις,

 ἀλλάσσουσα λόγον πολυποίκιλον, ἄστατον αἰεί,

 ἣν πάντες δεδίασι βροτοὶ ζυγὸν αὐχένι θέντες

 σοὶ γὰρ ἀεὶ γνώμη πάντων μέλει, οὐδέ σε λήθει

 ψυχὴ ὑπερφρονέουσα λόγων ἀδιακρίτῳ ὁρμῇ.

 πάντ' ἐσορᾷς καὶ πάντ' ἐπακούεις, καὶ πάντα βραβεύεις

 ἐν σοὶ δ' εἰσὶ δίκαι θνητῶν, πανυπέρτατε δαῖμον.

 ἐλθέ, μάκαιρ', ἁγνή, μύσταις ἐπιτάρροθος αἰεί

δὸς δ' ἀγαθὴν διάνοιαν ἔχειν, παύουσα πανεχθεῖς

 γνώμας οὐχ ὁσίας, πανυπέρφρονας, ἀλλοπροσάλλας. 

Μετάφραση 

Ω Νέμεσι σε υμνώ, εσένα την θεά την μεγαλύτερη βασίλισσα

πού βλέπεις τα πάντα καί παρατηρείς τον βίον των ανθρώπων,

πού ανήκουν εις πολλάς φυλάς αιωνία, σεβαστή, πού μόνον εσύ

χαίρεσαι στα δίκαια, καί τιμωρείς τον πολυποίκιλον λόγον, τον

πάντοτε ασταθή εσένα φοβούνται όλοι οι άνθρωποι πού έχουν

ζυγόν στον τράχηλο (πού έχουν βαρείαν συνείδησιν) διότι εσύ ενδιαφέρεσαι πάντοτε δια την γνώμην (την διάθεσιν)

όλων, ούτε σου διαφεύγει την προσοχήν ή ψυχή, πού

υπερηφανεύεται κατά τους λόγους με άκοτανόητον ορμήν. Εσύ

τα πάντα εποπτεύεις καί τα πάντα ακούεις καί τα πάντα κρίνεις

από σε εξαρτώνται αι δίκαι των ανθρώπων, ώ υπέρτατη θεά

Ελα ώ μακαριά, αγνή, βοηθός πάντοτε εις τους μύστας καί δόσε

τους να έχουν άγαθήν διάνοιαν, καί να καταπαύσης τας μισητάς

γνώμας (σκέψεις), τας αντιθέσεις, τας ανοησίας, τάς

υπεροπτικάς καί αλλοπρόσαλλους (ευμεταβόλους).

Ορφικός ύμνος Θανάτου

Για έναν εκλεκτό και αλησμόνητο φίλο που έφυγε νωρίς...
αλλά θα είναι αθάνατος πάντα στις σκέψεις & στην καρδιά μας.. 

Charon Ferrying the Shades

Pierre Subleyras, 1699

Θυμίαμα μάνναν 

 Κλῦθί μευ, ὃς πάντων θνητῶν οἴηκα κρατύνεις 

πᾶσι διδοὺς χρόνον ἁγνόν , ὅσων πόρρωθ' ὑπάρχεις 

 σὸς γὰρ ὕπνος ψυχῆς θραύει καὶ σώματος ὁλκόν, 

 ἡνίκ' ἂν ἐκλύηις φύσεως κεκρατημένα δεσμὰ 

τὸν μακρὸν ζῴοισι φέρων αἰώνιον ὕπνον,

 κοινὸς μὲν πάντων, ἄδικος δ' ἐνίοισιν ὑπάρχων,

 ἐν ταχυτῆτι βίου παύων νεοήλικας ἀκμάς

 ἐν σοὶ γὰρ μούνῳ πάντων τὸ κριθὲν τελεοῦται 

οὔτε γὰρ εὐχαῖσιν πείθῃ μόνος οὔτε λιταῖσιν. 

ἀλλά, μάκαρ, μακροῖσι χρόνοις ζωῆς σε πελάζειν 

αἰτοῦμαι, θυσίαισι καὶ εὐχωλαῖς λιτανεύων, 

ὡς ἂν ἔοι γέρας ἐσθλὸν ἐν ἀνθρώποισι τὸ γῆρας. 

Μετάφραση 

Άκουσε με, συ που κρατείς όλων των ανθρώπων την ζωή,

και που δίδεις χρόνο αγνό εις εκείνους, από τους οποίους ευρίσκεσαι μακράν. 

Διότι ο δικός σου ύπνος τσακίζει την ψυχή και σύρει το σώμα, 

διότι διαλύεις τα συγκρατημένα δεσμά του σώματος (τα δεσμά πού συγκρατούν το σώμα), 

και φέρεις εις τους ζωντανούς τον μακρό αιώνιο ύπνο 

και είσαι μεν κοινός εις όλους, άλλ’ εις μερικούς δείχνεσαι άδικος, 

όταν με ταχύτητα θέτεις τέρμα του βίου εις ανθρώπους ακμαίους 

και νέους κατά την ηλικία 

διότι από εσένα μόνον εκτελείται εκείνο πού απεφασίσθη περί όλων 

διότι μόνον εσύ δεν πείθεσαι ούτε από προσευχές ούτε από παρακλήσεις. 

Αλλά ώ μακάριε, σου ζητώ να προσέρχεσαι ύστερα από πολλά έτη ζωής, 

και σε παρακαλώ γι αυτό με θυσίες και με προσευχές 

ώστε το γήρας να είναι για τους ανθρώπους καλό βραβείο.